Anna Achmatowa (Анна Ахматова) właściwie Anna Andriejewna Gorienko (ur. 23 czerwca (11 czerwca wg starego kalendarza) 1889, zm. 5 marca 1966).
Jedna z najwybitniejszych poetek rosyjskich, czołowa przedstawicielka akmeizmu. Nazywana duszą rosyjskiego Srebrnego Wieku, porównywana z Safoną także Mozartem. Jej twórczość to zarówno refleksyjne, subtelne liryki, jako dodatkowo uniwersalne, z genialną strukturą wewnętrzną poematy do wnętrza rodzaju Requiem (1935-40), mistrzowskiej tragedii o terrorze stalinowskim. Pisała utwory dotyczące licznych tematów, jako pora plus pamięć, życie artystki, czyli uraz lat życia plus tworzenia do wnętrza cieniu stalinizmu. Jest też autorką prac historycznych o Puszkinie także wspomnień o Aleksandrze Błoku także Amadeo Modiglianim. Z niewielkimi przerwami władze radzieckie ostatnim tchem ją tolerowały, wskroś długie okresy zakazane było publikowanie jej poezji, oraz w środku 1946 roku stała się ofiarą bezpardonowej polityczno-ideowej nagonki ze strony partii doprowadzonej do powtórnego zakazu publikacji także wystąpień publicznych. Po śmierci Stalina, wspólnie z nastaniem tzw. odwilży, sukcesywnie przywracana do życia publicznego również świadomości społeczeństwa ZSRR.