Rozpoczęty w środku 1940 roku powrót utworów poetki na łamy czasopism dodatkowo książek nie trwał długo. Po serii entuzjastycznie przyjętych wystąpień na wieczorach twórczych w środku 1946 roku Achmatowa została, społem z satyrykiem Michaiłem Zoszczenko, przemocą zaatakowana w środku związku z tzw. sprawą czasopism Leningrad także Zwiezda. W postanowieniu WPK(b) z 14 sierpnia została potępiona zbyt pustą bezideową poezję, pesymizm, schyłkowość, salonowy burżuazyjno-arystokratyczny estetyzm, sztukę na rzecz sztuki, dodatkowo do wnętrza całości szkodzenie sprawie wychowywania młodego pokolenia. Postanowienie zawierało jedenaście punktów radykalnej naprawy sytuacji w środku ww. czasopismach, w sumie z natychmiastowym wysłaniem do Leningradu Żdanowa – formalnie na rzecz udzielenia wyjaśnień oraz wskazówek. Za jedno z wyjaśnień wolno przyswajać wypowiedziane wskroś niego wtedy dosadne zdeterminowanie Achmatowej, projekcji na poetkę wspominanego potem stwierdzenia nagana B. Eichenbauma, w charakterze na wpół jawnogrzesznicy, na wpół mniszki (полу-блудница, полу-монашка). W wyniku wspomnianego postanowienia dodatkowo obecności Żdanowa ogólne spotkanie leningradzkiej inteligencji twórczej posłusznie zaakceptowało ocenę Achmatowej. Wstrzymano w środku konsekwencji nakład przedtem przygotowanych dwóch tomów jej poezji plus wykluczono ją ze Związku Pisarzy Radzieckich (ZPR). Zakazano też jej wystąpień publicznych, ponoć ze względu na spontaniczne wstawanie publiczności na jej wejście. Prawdopodobnie z tymi faktami związane jest zapytanie Stalina: Kto zorganizował wstawanie?. Pytanie to w dzisiejszych czasach wygląda humorystycznie, zwłaszcza że znany jest tworzywo Leningradzkiego Zarządu Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, sporządzony w środku 1946 roku na wskroś naczelnika Rodionowa. Wprost twierdzi mężczyzna nie z trudem o wielkiej popularności poetki zbyt granicą, przecież o olbrzymim autorytecie oraz popularności wewnątrz kraju ze względu na twórczość oraz osobowość, podobnie opinie, jako Kornieja Czukowskiego o tym, że jest spadkobierczynią Puszkina
Wkrótce, do wnętrza 1949 roku, sukcesywny razu jednego aresztowano plus skazano na 10 lat obozu Lwa Gumilowa. Wprawdzie wewnątrz 1950 roku przywrócono jej uczestnictwo w środku ZPR, toż do wnętrza 1952 roku wysiedlono ja z Fontannego Domu do innego mieszkania. Dopiero w środku 1955 roku otrzymuje z Funduszu Literackiego (Литфонд) daczę na osiedlu pisarzy Komarowo – będzie ją nazywała „Budka”. W 1962 roku odwiedził ją w tym miejscu Robert Frost.