Po rozpoczęciu oblężenia Leningradu niespodziewanie we wrześniu 1941 roku władze ewakuują ją na wskroś Moskwę, Czystopol, Kazań do Taszkientu. T. Klimowicz podaje, że jak mówią był to rezultat osobistego rozkazu Stalina dotyczącego ulubionej poetki jego jedynej córki Swietłany Alliłujewej.
Do Leningradu – nazwała go wtedy strasznym duchem udającym jej miasto – wróciła latem 1944 roku. Zamieszkała w charakterze przed do wnętrza mieszkaniu byłego męża Punina (ze względu na pozbawienie innego zakwaterowanie pozostała w tym miejscu po rozwodzie) wewnątrz Fontannym Domie (były pałac Szeremietiewa). W 1945 roku odwiedził ją w tym miejscu podwójnie znany angielszczyzna polityk plus pismak pochodzenia żydowskiego, uchodźca z Rosji, sir Isaiah Berlin.